ช่วงนี้ในโซเชี่ยลกำลังดราม่ากันหนักถึงกรณีที่น้องหมอเยาว์วัยคนหนึ่งป่วยตาย และว่ากันว่าน้องต้องไปดูคนไข้ทั้ง ๆ ที่ยังคาสายน้ำเกลือ

รองปลัดกระทรวงหมอคนหนึ่งก็ออกมาให้ข่าวแบบปากพาไปเพลินไปจนเป็นประเด็นร้อน ผมจะไม่ไปยุ่งเรื่องนั้นถือว่า โบราณว่าปลาหมอตายเพราะปาก แต่ปัจจุบันกำลังเปลี่ยนเป็น ตาหมอตายเพราะปาก

มีประเด็นอื่นที่น่าสนใจคือการที่กระทรวงหมอออกมายืนยันว่าไม่มีแพทย์ทำงานตลอด ๒๔ ชั่วโมง

ประเด็นนี้น่าสนใจครับแพทย์กับพยาบาลต่างก็เป็นบุคลากรที่มีหน้าที่ให้บริการทางการแพทย์ แต่ระบบการจัดเวรต่างกัน

พยาบาลจะจัดเวรปฏิบัติงานในหอผู้ป่วยแบบวันละ ๓ เวร เช้า ๘ ชั่วโมง บ่าย ๘ ชั่วโมง ดึก ๘ ชั่วโมง ไล่ไปตั้งแต่ ๐๘.๐๐ น.วันนี้จนถึง ๐๘.๐๐ น.วันรุ่งขึ้น ของพยาบาลนี่เขาไม่มีวันราชการ วันหยุดราชการนะครับ จัดเวรไล่ไปเรื่อย ๆ หัวหน้าก็สับหลีกกระจายกันไปให้เฉลี่ยขึ้นเวรวันหยุดเท่า ๆ กัน การจัดเวรก็เช่นขึ้นเวรเช้า ๒ วัน ต่อด้วยเวรบ่าย ๒ วัน เวรดึก ๒ วัน หยุด ๒ วัน ดังนั้นบางเดือนพยาบาลจะมีวันหยุดเป็นวันราชการ มีวันหยุดราชการเป็นวันทำงาน

ช่วงนี้เราจะเห็นข่าวว่าพยาบาลหลาย ๆ แห่งถูกจับขึ้นเวรแบบโหน เช้าต่อดึก ดึกต่อบ่าย อะไรทำนองนั้นคือวันละ ๑๖ ชั่วโมง ให้พักระหว่างกลาง ๘ ชั่วโมง บางคนอาจจะทำติดต่อกันไปเลย ๑๖ ชั่วโมง

สำหรับแพทย์การจัดเวรก็เป็นระบบ เช้า ๘ ชั่วโมง บ่าย ๘ ชั่วโมง ดึก ๘ ชั่วโมงเหมือนกับพยาบาล แต่ต่างจากพยาบาลที่ทุกวันราชการ ๐๘.๓๐-๑๖.๓๐ น. ถือเป็นเวลาราชการที่ต้องมาปฏิบัติงานขาดไม่ได้(แต่หลายคนก็โกงได้ อันนี้จะไม่พูดในที่นี่ตอนนี้นะครับ) การจัดเวรก็จะแล้วแต่ระดับโรงพยาบาล ที่แน่ ๆ คือมีเวรห้องฉุกเฉิน กับเวรผู้ป่วยในอย่างน้อย ๒ อย่าง ในเวลาราชการแพทย์ทุกคนจะมีภารกิจหลักคือออกตรวจผู้ป่วยนอก ดูแลคนไข้ในหอผู้ป่วย ดูแลคนไข้ที่ห้องฉุกเฉิน ทำหัตถการเล็กใหญ่แล้วแต่โรงพยาบาลเช่นผ่าตัดเล็ก ทำคลอด ทำหมัน ผ่าตัดใหญ่ ฯลฯ

อยากให้มองในแง่มุมบวกนะครับ หมอที่ทำงานในโรงพยาบาลรัฐบาลมีสถานภาพเป็นข้าราชการ เป็นพนักงานของรัฐเหมือนหน่วยงานอื่น ๆ เวลาทำงานก็ควรจะเป็น ๐๘.๓๐-๑๖.๓๐ น. และหยุดทุกวันหยุดราชการ แต่ในชีวิตจริงมิใช่เช่นนั้น หมอจะมีงานประจำที่ต้องทำแบบไม่มีวันหยุดคือการตรวจผู้ป่วยในหอผู้ป่วยตามความรับผิดชอบของตน หรือที่เรียกกันว่าราวน์วอร์ด ปกติเราจะแบ่งกันรับผิดชอบผู้ป่วยในหอผู้ป่วยหรือที่เรียกว่าวอร์ด อาจจะแบ่งกันคนละวอร์ด หรืออาจจะแบ่งกันตามเวรรับผู้ป่วย คือถ้าผู้ป่วยเข้ามานอนในเวลารับผิดชอบของหมอคนไหน หมอคนนั้นก็ต้องดูแลไปจนกว่าผู้ป่วยจะหายกลับบ้าน หรือส่งต่อไปรักษายังแผนกอื่นหรือโรงพยาบาลอื่น หรือตาย ดังนั้นในแต่ละวัน หมอจะต้องมาราวน์วอร์ดดูแลผู้ป่วยในความรับผิดชอบ และทำงานอื่น ๆ ตามตารางเช่นออกตรวจผู้ป่วยนอกหรือโอพีดี เข้าห้องผ่าตัด ฯลฯ โดยทั่วไปก่อนที่จะไปออกตรวจโอพีดี หรือเข้าห้องผ่าตัด หมอจะไปราวน์วอร์ดเพื่อสั่งการรักษาผู้ป่วยที่นอนอยู่ก่อน และต้องไปราวน์วอร์ดตั้งแต่เช้า บางคนไปตั้งแต่ ๖ โมงเช้า เพื่อดูแลผู้ป่วยให้ทันไปออกตรวจผู้ป่วยนอกเวลา ๐๙.๐๐ น. หรือเข้าห้องผ่าตัด ถ้ามีคนไข้หนักก็อาจจะต้องไปราวน์วอร์ดทั้งเช้าและเย็น วันไหนที่อยู่เวรนอกเวลาราชการ หากว่ามีผู้ป่วยยุ่งมากอาจจะอดหลับอดนอน ทำให้ตื่นสาย ตื่นมาก็ต้องรีบไปทำงานโดยไม่ได้ราวน์วอร์ดก็ต้องไปราวน์วอร์ดช่วงเย็น เวลาอยู่เวรถึงจะอดนอนก็ไม่ได้หมายความว่าวันรุ่งขึ้นจะได้หยุด วันหยุดราชการมีโปรแกรมจะพาครอบครัวไปเที่ยวไหนก็ต้องไปราวน์วอร์ดให้เสร็จก่อนจึงจะไปได้ จึงอยากให้เข้าใจลักษณะงานของหมอบ้างครับ ปล. ที่ว่ามานี่หมายถึงหมอดี ๆ ทั่ว ๆ ไปนะครับ แต่หมอบางคนบางกลุ่มที่เช้าเปิดคลินิก เที่ยงเปิดคลินิก เย็นเปิดคลินิก นั่นก็คงเป็นอีกแบบ วันไหนไปโรงพยาบาลแล้วเป็นคิวหมอคนนั้นออกตรวจ ถึงเวลาแล้วยังไม่มา ก็ลองเวียนไปดูหน้าคลินิกเลยครับว่ายังตรวจคนไข้ที่คลินิกอยู่หรือเปล่า ฮิ ๆๆ