เมื่อวานเล่าถึงแพทย์ใช้ทุนศัลย์ ม.อ.รุ่นแรกไป วันนี้จะเล่าถึงรุ่น ๒ บ้าง รุ่นนี้มี ๔ คนเช่นกัน จบจากศิริราช ๒ คน จุฬาฯ ๑ คน ม.อ. ๑ คน พวกที่มาจากศิริราช จุฬาฯนั่นเป็นระดับเกียรตินิยมกันทั้งนั้น ส่วนไอ้เจ้าคนที่เป็นลูกหม้อ ม.อ.เป็นพวกตกซ้ำชั้น เคยติด D วิชาศัลยศาสตร์ด้วย

คนอื่นมาสมัครมาสัมภาษณ์กันยากเย็นหรือเปล่าผมไม่รู้ แต่ของผมนี่ไม่ธรรมดาเลย เพราะช่วงที่เป็น extern ผมได้รับการชักชวนจากอาจารย์ประเสริฐ วศินานุกร หัวหน้าหน่วยศัลยศาสตร์ทรวงอกหัวใจและหลอดเลือดให้รับทุนไปเรียนต่อเพื่อกลับมาเป็นอาจารย์ รุ่นก่อนนั้นพวกที่รับทุนเป็นอาจารย์ ม.อ.จะได้รับสิทธิพิเศษจากแพทยสภาให้ไปเรียนต่อได้เลยไม่ต้องทำงานใช้ทุนก่อน แต่มาถึงรุ่นผมระเบียบนั้นถูกยกเลิก ผมจะต้องทำงานเป็นแพทย์ใช้ทุนก่อน แต่เนื่องจากศัลยศาสตร์ทรวงอกถูกจัดเป็นสาขาขาดแคลนแพทยสภาจึงกำหนดให้ใช้ทุนแค่ ๑ ปีก็ไปเรียนต่อได้เลย ไม่ต้องทำงานเป็นแพทย์ใช้ทุนถึง ๓ ปี ผมจึงต้องเข้ากระบวนการสมัครเป็นแพทย์ใช้ทุนศัลย์ ม.อ.ก่อน

ผมโดนหัวหน้าภาควิชาศัลย์ฯ ในขณะนั้นสัมภาษณ์เข้มข้นมาก พร้อมกับบอกว่านี่เป็นการรับผมเข้าเป็นแพทย์ใช้ทุน ไม่ได้หมายความว่าผมจะได้รับทุนเป็นอาจารย์ไปเรียนต่อศัลยศาสตร์ทรวงอกนะ ผมเลยแจ้งอาจารย์ประเสริฐว่าถ้าแบบนี้ผมสละสิทธิ์ไปทำงานใช้ทุนแถวปัตตานีดีกว่า อาจารย์บอกว่านี่เป็นเรื่องของหน่วย CVT เดี๋ยวอาจารย์จัดการเอง ว่าแล้วผมเลยได้เป็นแพทย์ใช้ทุนรุ่น ๒ ของศัลย์ ม.อ.

ตามระเบียบแล้วแพทย์ใช้ทุนจะต้องเปลี่ยนสายทุก ๑-๒ เดือน เพื่อจะได้เรียนรู้งานทุกสาขาของศัลยศาสตร์ แต่ผมเป็นคนพิเศษที่จะไปเรียนต่อศัลยศาสตร์ทรวงอก ผมจึงได้รับการจัดให้ fix คือประจำอยู่ที่หน่วยศัลยศาสตร์ทรวงอกหัวใจและหลอดเลือด(CVT) ๖ เดือนในครึ่งปีหลัง รับผิดชอบงานของศัลยศาสตร์ทั่วไปสาย ๑ และงานของ CVT ที่มีอาจารย์ ๓ คนคืออาจารย์ประเสริฐ พี่ช้าง สมชาย จันทร์สว่าง พี่ชิงเยี่ยม ปัญจปิยะกุล

ช่วงที่อยู่สาย ๑ และ CVT สนุกมากผมได้รับการสอนให้ทำผ่าตัดปอด ทำผ่าตัดหัวใจชนิดปิดได้แก่การขยายลิ้นหัวใจไมตรัล การเย็บปิดหลอดเลือด PDA ที่เป็นความผิดปกติมาแต่กำเนิด การทำ Modified Blalock-Taussig Shunt เพื่อแก้ไขภาวะเขียวเพราะเลือดขาดออกซิเจนจากรูรั่วของผนังหัวใจ ทำผ่าตัดศัลยกรรมทั่วไป พอนอกเวลาก็ไปช่วยอาจารย์ทำผ่าตัดที่โรงพยาบาลเอกชน

อยู่สาย ๑ ได้ประมาณเดือนเศษ อาจารย์ธนพล ไหมแพง ประธานราชวิทยาลัยศัลยแพทย์แห่งประเทศไทยฯ คนปัจจุบันกลับมาจากไปเรียนต่อด้านศัลยกรรมมะเร็งที่ Buffalo สหรัฐอเมริกา และเข้ามาเป็นอาจารย์ศัลยศาสตร์ทั่วไปสาย ๑ อีกคน ชีวิตผมเปลี่ยนไปเลย ผมต้องทำหน้าที่ประเมินคนไข้มะเร็งตาม ECOG Protocol และผสมยาเคมีบำบัดด้วยตนเอง ฉีดให้คนไข้มะเร็งของอาจารย์ธนพลทุกรายด้วยตนเอง เวลาในแต่ละวันหมดไปกับเรื่องมะเร็งเยอะมาก แถมยังโดนอาจารย์ธนพลอัดจนแทบจะถอดใจ จนพวก extern แอบนินทากันว่าผมน่าจะเป็นทาสในเรือนเบี้ยของอาจารย์ธนพลเลยโดนโขกสับเละ ฮิ ๆๆ ช่วงนี้เลยเริ่มนับถอยหลังว่าเหลืออีกกี่วันถึงจะหมดชีวิตแพทย์ใช้ทุนไปเป็นแพทย์ประจำบ้านศิริราช

พอวันที่ ๑ มิถุนายน ๒๕๓๐ ผมก็ระเห็จไปเป็นแพทย์ประจำบ้านศัลยศาสตร์ทรวงอกที่ศิริราช ชีวิตก็เปลี่ยนไปอีกแบบ แพทย์ใช้ทุนรุ่น ๒ เหลือทำงานต่ออีกแค่ ๒ คน เพราะสุกิจขอรับทุนเป็นอาจารย์หน่วยประสาทศัลยศาสตร์ไปเรียนต่อที่รามาธิบดีพร้อมกับผม แต่รุ่นเรา ๔ คน ได้เป็นอาจารย์ศัลย์ ม.อ.ทั้ง ๔ คน