คำให้การเด็กหัวตลาด ตอนที่ ๑๐ ของกินรอบบ้าน

ย่านหัวตลาดจัดว่าเป็นย่านที่รุ่งเรืองอุดมไปด้วยข้าวปลาอาหารและขนมสำหรับเด็ก ๆ เป็นยิ่งนักเรียกว่าตั้งแต่ลืมตาตื่นขึ้นมาตอนเช้าจนถึงเวลาเข้านอนเราสามารถหาซื้อของกินได้สารพัด

ตอนเช้าข้างบ้านปู่จะมียายหรีดนั่งละเลงขนมปำจี่ ขนมปำจี่แกอร่อยที่สุดในโลกแป้งหอมกรุ่นหวานเจือด้วยเค็มปะแล่มของมะพร้าวทึนทึกขูดฝอย

ที่ข้างบ้านยังมีขนมครกเป็นขนมครกที่เราชอบมากเพราะมีน้ำจิ้มด้วย น้ำจิ้มเป็นน้ำกะทิกวนกับแป้งและน้ำตาลออกรสหวานเข้ากันได้ดีกับความเค็มของแป้งขนมครก นอกจากขนมครกยังมีขนมที่ปัจจุบันหากินไม่ได้ไม่รู้มีชื่ออย่างเป็นทางการว่าอย่างไร แต่เราเรียกมันว่าขนมเบื้องลักษณะเหมือนขนมครก แต่มีขนาดใหญ่กว่า เพราะละเลงลงในกระทะโรยหน้าด้วยสมันกุ้งต้นหอมซอย

ในช่วงเช้าถ้าเดินไปทางถนนปัตตานีภิรมย์ริมแม่น้ำปัตตานีจนถึงสะพานบั่นเฉ้งซึ่งเป็นที่คลองอาเนาะซูงาไหลลงแม่น้ำเชิงสะพานฝั่งนี้จะมีร้านป้าเกี่ยงป้าซวดขายขนมปำ ขนมปำนี้ต่างจากปำจี่ที่เป็นแป้งละเลงในกระทะร้อน ขนมปำจะเป็นแป้งนึ่งฟูรสชาติออกหวานบางคนไม่ชอบเพราะมีกลิ่นแป้งออกเปรี้ยว ๆ แบบแป้งหมัก ข้ามสะพานบั่นเฉ้งไปจะเจอร้านข้าวยำป้าฉุ้นข้าวยำร้านนี้จะต่างจากเจ้าอื่น ๆ เพราะข้าวมีสีออกดำ ๆ ด้วยน้ำใบยอเวลากินจะมีกลิ่นของใบยอเข้าจมูกเบา ๆ

ในวันหยุดกลางวันจะมีแม่ค้าหาบของกินมาขายในบ้านปู่ที่เป็นเจ้าประจำคือป้าฮวด ป้าฮวดจะหาบเต้าคั่ว และขนมหวักมาขาย ขนมหวักนี่น่าจะเป็นของคาวกินเล่นมากกว่าเป็นขนมเพราะเป็นกุ้งฝอยและถั่วงอกชุบแป้งทอด โดยที่เวลาทอดจะใส่ในจวักเวลากินก็จิ้มน้ำจิ้มเป็นน้ำส้มผสมน้ำตาลและพริก นอกจากนี้ป้าฮวดยังมีขนมอีกอย่างที่เราเรียกว่าถั่วจ๋า เป็นถั่วเขียวหรือถั่วทองคั่วแล้วทำแกงบวดน้ำกะทิเวลากินจะกินกับข้างเหนียวแบบเดียวกับข้าวเหนียวถั่วดำ

ยังมีแม่ค้าขนมหวานอีกรายที่คานสาแหรกมาขายขนมหวานพวกกล้วยบวชชี มันแกงบวด ลอดช่อง ลอดช่องแก้ว เราเรียกแกว่า "แม่เอ๊ย" เพราะเวลาแกเดินแกจะตะโกนเรียกลูกค้าว่าขนมแม่เอ๊ย

ช่วงเย็นจะมีแป๊ะขายก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นเนื้อวัวมาจอดขายอยู่ฝั่งตรงข้ามบ้านตึกขาวของปู่ พวกเรานิยมกินลูกชิ้นลวกเสียบไม้ราดน้ำปลา มีกะนิเมียน้าจิตทูนไก่กอและหอยกอและเสียบไม้มาขาย มีกะนิฟันทองทูนแกงไก่ใส่ไข่มาขาย

อาหารการกินรอบบ้านเรายังไม่หมดจนถึงช่วงค่ำเดินไปหน้าโรงพระจะมีน้าฮวยขายข้าวยำ ข้าวเกรียบปลาทอดและของโปรดของเราคือกล้วยเชื่อม

ฝั่งตรงข้ามเยื้องกับบ้านตึกขาวเป็นบ้านป้าหลุย ป้าหลุยเป็นหลานตาของหลวงวิชิตศุลกากร (ตันจูอิ้น คณานุรักษ์) น้องชายพระจีนคณานุรักษ์ (ตันจูล้าย) ช่วงหัวค่ำป้าหลุยจะทำขนมที่หากินยากขายหน้าบ้านเช่นขนมโกะหลีหรือขนมเหนียวเป็นแป้งเหนียว ๆ คลุกมะพร้าวและข้าวพองราดด้วยน้ำเชื่อมเหนียวหนึบ ขนมหน้าหมูด้านล่างเป็นแป้งกวนด้านบนเป็นถั่วลิสงบดผัดน้ำมันน้ำตาล ขนมกอเละเป็นแป้งอัดเป็นชิ้นด้านบนโรยด้วยสมันกุ้งและขนมชื่อน่ากลัวแต่อร่อยคือผีตายบาก เป็นแป้งคล้ายลอดช่องแก้วแต่นิ่มไม่เหนียวกินกับน้ำเชื่อมและเม็ดแมงลัก

ขนมหน้าหมู

ตอนหัวค่ำนี้ยังมีของโปรดอีกอย่างคือเต้าทึง จะมีแป๊ะเดินคอนหาบทองเหลืองแบบจีน ด้านหนึ่งเป็นเตาต้มน้ำร้อนอีกฝั่งเป็นเครื่องเคราของเต้าทึงพวกสารพัดถั่ว เม็ดบัว พุทราเชื่อม ลูกพลับแห้งและน้ำแข็ง แกจะให้พวกเรายืนฝั่งเครื่องปรุงเพราะกลัวจะโดนเตาโดนน้ำร้อน

เดินไปทางถนนปัตตานีภิรมย์เลี้ยวไปทางโรงน้ำแข็งวัฒนานิกรเล็กน้อยจะเป็นร้านขายขนมหวานของน้าหนอมเมียน้าสำราญ วงศ์วารี แม่พี่ไข่แดง น้าหนอมจะขายพวกทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง สังขยาขนมชั้น ฯลฯ

จะเห็นว่าในย่านหัวตลาดละแวกบ้านตึกขาวของปู่อุดมไปด้วยอาหารคาวหวาน ไม่ต้องกลัวอดตายจริง ๆ

บันทึกวันที่ ๒๘ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๖๒