คำให้การเด็กหัวตลาด ตอนที่ ๖๐ เรื่องแปลก ๆ ของบ้านหลังหนึ่ง ๒

บ้านหลังนี้เป็นบ้านของพระจีนคณานุรักษ์(ตันจูล้าย) ซึ่งตกทอดเป็นมรดกถึงลูกสาวคือนางตันกุ้ยกี คณานุรักษ์ หรือย่ากี อดีตคุณหญิงของพระยาประวัติสุจริตวงศ์(คอยู่ตี่ ณ ระนอง) เจ้าเมืองไชยาและสุราษฎร์ธานี ย่ากีได้ขายต่อให้ทวดลิ่มยี่เหนี่ยว ภรรยาคนที่ ๓ ของพระจีนคณานุรักษ์

พ.ศ.๒๔๗๖ ปู่อนันต์ คณานุรักษ์ ได้ขอซื้อจากทวดลิ่มยี่เหนี่ยว บ้านเดิมเป็นตึกทรงจีน ๒ ชั้น หน้ากว้าง ๓ ห้อง มีเสา ๒ เสา ลึกประมาณ ๑๕-๑๖ เมตร ด้านหลังตัวตึกจะเป็นลานกว้าง เมื่อเดินเข้าไปที่ลานหลังบ้านด้านขวาจะเป็นอาคารไม้ชั้นเดียวลึกยาวประมาณ ๑๕ เมตร จากบ่อน้ำหน้าบ้านถึงบ่อน้ำหลังบ้าน เป็นที่เก็บข้าวของสัมภาระ ด้านซ้ายเป็นอาคารไม้ ๒ ชั้น ลึกยาวประมาณ ๑๕ เมตรเช่นกัน ชั้นบนเป็นที่พักอาศัยมีบันไดไม้ด้านหลังชัน ด้านล่างเป็นที่เก็บข้าวของสัมภาระ ปู่รื้อโรงเรือนไม้ด้านหลังทั้ง ๒ ด้านออก แล้วสร้างเป็นเรือนไม้หลังใหญ่ ๒ ชั้น ชั้นบนมีทางเดินต่อกับชั้น ๒ ของตึกจีนเก่าด้านหน้า เรือนไม้ด้านหลังชั้นบนมีห้อง ๔ ห้อง ด้านซ้าย ๒ ห้อง ด้านขวา ๒ ห้อง เป็นที่พักอาศัยของครอบครัวลุงนพ และอาเติม ชั้นล่างด้านขวามี ๒ ห้อง ที่เหลือเป็นพื้นที่โล่งพื้นซีเมนต์ และปิดประตูตรอกที่เป็นทางออกของศพข้าทาส

ต่อมาตัวตึกเก่าด้านหน้ามีปัญหาเรื่องหลังคารั่ว ซ่อมแซมแก้ไขหลายครั้งไม่สำเร็จ ก่อนญี่ปุ่นบุกเมืองปัตตานีเล็กน้อย ปู่ให้ช่างจิ๊รื้อหลังคาออก แล้วปรับปรุงเป็นตึกแบบสมัยใหม่ ๒ ชั้น ชั้นบนมีโถงกลาง มีห้องซ้ายขวาด้านละ ๑ ห้อง แต่ละห้องมี ๒ ประตูตามโครงสร้างของตึกจีนเดิม ชั้นล่างด้านขวามี ๑ ห้องมี ๒ ประตูเช่นกัน

ตัวตึกใหม่นี้ทาสีขาวมองเห็นเด่นมาก เพราะเป็นตึกสมัยใหม่ตึกแรกและตึกเดียวของย่านนั้น ในช่วงที่ยังเป็นตึกจีนโบราณนั้นว่ากันว่าทุกคืนจะมีคนเห็นเสือดำเดินวนเวียนไปมาบนราวระเบียงบ้าง บนหลังคาบ้าง แต่ไม่เคยทำร้ายใคร พ่อบอกว่าเพราะปู่มีเครื่องรางเป็นเขี้ยวเสือปลุกเสกของพระอาจารย์ท่านหนึ่งที่พ่อจำชื่อไม่ได้

บ้านหลังนั้นเต็มไปด้วยเรื่องราวของอาถรรพ์และผีสาง

บันทึกวันที่ ๓ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๖๓