คำให้การเด็กหัวตลาด ตอนที่ ๖๑ เรื่องแปลก ๆ ของบ้านหลังหนึ่ง ๓

เล่าข้ามไปนิดเกี่ยวกับโครงสร้างของบ้านหลังนั้น ชั้น ๒ ของตัวตึกทรงจีนเก่า ตรงห้องโถงกลาง เดิมไม่มีฝ้าเพดาน แต่จะมีคานไม้ซุง เรียงตัวเป็นช่องห่าง ๆ เหมือนในรูปตัวอย่าง ตรงนี้เป็นที่เก็บสมบัติ ขึ้นลงโดยใช้บันไดไม้มาพาด แต่พ่อบอกว่าสมบัติที่เก็บอยู่บนนั้นส่วนใหญ่เป็นพวกภาชนะทองเหลืองของย่า ทั้งถาด โถ พานต่าง ๆ เป็นของที่ไม่ได้ใช้ประจำวัน เอาไว้เวลามีงานอะไรถึงจะให้คนปีนขึ้นไปขนลงมาใช้ เสร็จแล้วก็ปีนขึ้นไปเก็บ ตอนที่ปรับโครงสร้างบ้านเป็นตึกสมัยใหม่มีการตีฝ้าเพดานปิดทึบหมด แต่ยังมีช่องเล็ก ๆ พอให้เอาตัวลอดขึ้นไปได้อยู่ ๑ ช่อง ไว้เป็นช่อง service สำหรับช่างขึ้นไปซ่อมแซม

ชั้นบนเดิมมีลักษณะแบบนี้

ช่วงที่ปู่เริ่มสร้างพระเครื่องหลวงพ่อทวดเหยียบน้ำทะเลจืด วัดช้างไห้ พ.ศ.๒๔๙๗ ได้ไม่นาน ปู่มีความจำเป็นต้องเดินทางไปดูกิจการที่เหมืองบูหล่วน ถ้ำทะลุ ยะลา ปู่ได้อาราธนาหลวงพ่อทวดฯ ให้ท่านช่วยคุ้มครองลูกหลานที่พักในบ้าน วันที่ปู่เดินทางกลับถึงบ้านเป็นเวลาค่ำ ปู่เล่าว่ามองเห็นเงาตะคุ่มของคนยืนอยู่ใกล้ประตู ปู่คิดว่าเป็นโจรที่มาแอบซุ่มลอบทำร้ายหรือจะขโมยของ จึงหยิบดุ้นไม้ฟาดไปที่เงาดำนั้น ปู่รู้สึกว่าฟาดหวดไปไม่โดนอะไรเลย ทันใดนั้นก็ขนลุกซู่ขึ้นมา ปู่นึกขึ้นมาได้ว่าเงาดำนั้นต้องเป็นหลวงพ่อทวดฯ ที่ท่านมาคอยปกป้องคุ้มครองลูกหลาน ปู่จึงขึ้นไปหน้าโต๊ะหมู่ จุดธูปขอขมาท่าน

เป็นอีกเรื่องราวลี้ลับที่เกิดที่บ้านหลังนั้น

แต่ผมรู้แล้วว่าผมได้อะไรจากปู่ ตอน พ.ศ.๒๔๙๗ ปู่ผมมีอายุ ๕๘ ปีแล้ว ปู่ยังด้นขนาดหยิบดุ้นไม้ฟาดกะว่าไอ้โจรมึงเสร็จกูแน่ ไอ้ที่ใครต่อใครหาว่าผมด้น นี่ผมน่าจะลงพันธุ์ปู่ ฮิ ๆๆ

หมายเหตุ :

ด้น ภาษาใต้หมายถึง ร้าย ลงพันธุ์ ภาษาใต้หมายถึง ได้รับถ่ายทอดทางกรรมพันธุ์

บันทึกวันที่ ๔ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๖๓