ตอนที่แล้วยกเอาคำกล่าวอุทิศส่วนกุศลของคุณปู่ขุนธำรงพันธุ์ภักดี (ซิ้มซุ่นจ่าย วัฒนายากร) และคุณยายดวงเดือน (ซิ้มซุ่นโอ๊ย วัฒนายากร)...

หลังจากเขียนเล่าความขัดแย้งของบรรพบุรุษไปหลายตอนก็มีคนอยากให้เล่าต่อ เพราะไปอ่านบันทึกของขุนธำรงพันธุ์ภักดี และนางดวงเดือน (วัฒนายากร)...

ตั้งแต่เด็กพอจำความได้ทุกเช้าผมจะต้องยืนแปรงฟันที่หน้าต่างชั้นบนบ้านตึกขาวของปู่ หน้าต่างบานนี้เปิดหันออกไปทางสวนหลังบ้านอาสมพร วัฒนายากร...

เอ่ยชื่อบ้านยายโป้ห้วย หลายคนคงจะงงว่ามันคือที่ไหนหรือ ครั้นบอกว่าบ้านเถ้าแก่ยู่เหล็งคนรุ่นผมจะรู้จักแต่คนรุ่นใหม่จะไม่รู้จัก...

คนรุ่นเก่า ๆ ในประเทศไทยจะรู้จักปู่ผม นายอนันต์ คณานุรักษ์ ในฐานะที่เป็นผู้ที่ได้รับมอบหมายจากหลวงพ่อทวดเหยียบน้ำทะเลจืดให้เป็นผู้สร้างพร...

เมื่อกี้มีคนโทรศัพท์มาถามคำถามที่ผมถึงกับอึ้งไปเลย คำถามมีอยู่ว่า…พระจีนคณานุรักษ์ (ตันจูล้าย) เกิดที่สงขลาหรือปัตตานี…....

เอ่ยชื่อนี้มาในปัจจุบันไม่น่าจะมีคนรู้ว่าหมายถึงใคร แม้แต่คนที่เป็นทายาทเองก็อาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำ แต่ถ้าเป็นในสมัยรัชกาลที่ ๕ และรัชกาลที่...

วันนี้เกิดคิดถึงบรรพบุรุษท่านหนึ่งขึ้นมา ตอนผมเด็ก ๆ อายุไม่ถึง ๑๐ ขวบ อาศัยอยู่ที่บ้านตึกขาว ๒๙ ถนนอาเนาะรู ของปู่อนันต์...

ช่วงหนึ่งในเว็บที่เข้าไปศึกษาหาความรู้ทางประวัติศาสตร์เป็นประจำคือ เรือนไทย มีกระทู้เรื่อง “ไฮโซโบราณ” ทำให้ผมคิดถึงสุภาพสตรีไฮโซโบราณบ้า...

วันนี้ประชุมเสร็จ นั่งพักสมอง ปล่อยว่าง ๆ หยิบโน่นจับนี่ขึ้นมาดู เจอเศษกระดาษแผ่นหนึ่ง เป็นกระดาษที่หลุดมาจากอัลบั้มเก่าของปู่...

จบเรื่องความขัดแย้งย้อนกลับไปหาเรื่องราววัยเด็กของเด็กหัวตลาดต่อ ยกเอาเรื่องไหว้เช็งเม้งในวัยเด็กมาให้อ่าน …………………………………………….....

วันก่อนไปกินมื้อเย็นแบบฉันพี่ คือกินของพี่ เพราะลุงเชฏฐ สุเชฏฐ สุวรรณมงคล เลี้ยงน้อง ๆ ผมกับลุงป้องเลยตอบแทนด้วยการคุยโม้ความหลังครั้งวัย...

หลังจากที่ปิดฉากมหากาพย์ความขัดแย้งอันยืดยาวในตอนที่แล้ว ความขัดแย้งของบรรพบุรุษ ๖ ซึ่งจากความขัดแย้งของลูกพี่ลูกน้อง ๒ คน...

จากความเดิมใน ความขัดแย้งของบรรพบุรุษ ๕ ผมได้เล่าความขัดแย้งถึงขั้นตัดญาติจากรุ่นแม่สู่รุ่นลูก แล้วมีปัจจัยอื่น ๆ...

จากความเดิมใน ความขัดแย้งของบรรพบุรุษ ๔ ผมเล่าค้างถึงการโกรธเคืองกันระหว่างแม่เลี้ยงกับลูกเลี้ยงของนางตันลินเลี่ยง และนางเล่าโป้เอี้ยน...

เล่ามา ๓ ตอนแล้ว ตั้งแต่ตัดพ่อตัดลูก จนถึงเบี้ยวขันหมาก คราวนี้ก็คงถึงนวนิยายชีวิตเรื่องยาวที่หลายคนตั้งตารอคอยกันเสียที...

ขอเปลี่ยนบรรยากาศจากตัดพ่อตัดลูกไปเป็นเรื่องอื่นบ้าง จากหลาย ๆ เรื่องราวที่ผมได้สดับรับฟังที่มาที่ไป ผมพบว่าทายาทหลวงสำเร็จกิจกรจางวาง...

พอเผยแพร่ ความขัดแย้งของบรรพบุรุษ ๑ ก็มีเสียงเรียกร้อง encore encore ของแบบนี้มันต้องมีการออกแขก มีการไหว้ครูกันก่อน...

ด้วยความที่ตระกูลเราเป็นตระกูลใหญ่ ต้นตระกูลของเราคือนายตันเตียงซิ่น หรือปุ่ย แซ่ตัน ได้อพยพเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารตั้งแต่รัชสมัยพระบาท...

พักจากเรื่องยุ่ง ๆ อ่านแล้วปวดสมอง จะขอเล่าเรื่องของนามสกุล เพราะมีผู้ที่สงสัยกันมากว่านามสกุลที่ใช้มีที่มาจากไหน บางคนก็พูดในทำนองว่าใช้...