ผ่านไป ๒ ตอนแล้วความยุ่งเหยิงของโยงไยสายสัมพันธ์ยังไม่จบ จากคำให้การเด็กหัวตลาด ตอน ยุ่งเหยิง ๒ ที่ผมเล่าถึงนายจุ่งกิ้นซิ่ว ที่มีลูกชาย ๒...

ผมชักโยงใยสายสัมพันธ์ของตระกูลต่าง ๆ ที่ผมเรียกว่าความสัมพันธ์อันยุ่งเหยิงมากมา ๑ ตอน บางคนอาจจะยังมีคำถามในใจถึงอีกหลาย ๆ...

ถ้าพูดถึงหัวตลาดแล้วจะไม่เล่าถึงสายสัมพันธ์ตระกูลต่าง ๆ ที่มีถิ่นกำเนิดจากหัวตลาดหรือกือดาจีนอมันก็จะดูไม่สมบูรณ์...

พาออกไปนอกหัวตลาดสักพักใหญ่ ๆ ขอวกกลับเข้ามาเรื่องเกี่ยวกับหัวตลาด พักเรื่องการเรียนไว้ก่อนคิดเรื่องการเรียนแล้วเหนื่อย...

ตอนเรียน ม.ศ.๑ ก็เรียนแบบสบาย ๆ ยุคนั้นยังมีการแข่งขันกีฬานักเรียนของจังหวัด ช่วงนั้นต้องไปเป็นกองเชียร์แต่ก็ไม่มีการบังคับ...

เมื่อเล่าถึงโรงเรียนเบญจมราชูทิศ ปัตตานี แล้วไม่เอ่ยถึงน้าผอมเห็นจะไม่ได้ น้าผอมเป็นลูกจีนที่เกิดและโตมาในย่านหัวตลาด ปัตตานี...

ช่วงที่อยู่ยุวชิตเพื่อนในห้องเดียวกันที่สนิทกันเพราะบ้านใกล้กันมีปาน ป้อง โจ้ โจ้ พีระพล เสรีกุล นี่ก็เป็นทั้งเพื่อนเป็นทั้งญาติ...

หลังจากจบ ป.๗ จากโรงเรียนบ้านสะบารังซึ่งเป็นชั้นสูงสุดของโรงเรียน ก็ต้องย้ายที่เรียนสมัยนั้นไม่มีที่ไหนดีเท่าโรงเรียนเบญจมราชูทิศ ปัตตานี...

เขียนมาหลายตอนลืมพูดถึงหัวตลาดว่าเป็นมาอย่างไร คงเป็นความประสงค์ของปู่ที่อยากให้ผมผูกพันกับหัวตลาด ทั้งที่ผมเกิดที่โรงพยาบาลนราธิวาสโดยอา...

ผมถูกจับให้เรียนพิเศษตอนเย็นมาตั้งแต่เด็ก ๆ เพราะมีความซุกซนมาก พ่อเลยคิดว่าการให้เรียนพิเศษหลังจากกลับจากโรงเรียนน่าจะเป็นวิธีปราบให้ต้อ...

ตอนเรียนที่ยุวชิตวิทยาเพื่อนฝูงส่วนใหญ่เป็นลูกพ่อค้าเชื้อสายจีน ข้าราชการ แต่พอมาอยู่บ้านสะบารังเพื่อนส่วนใหญ่เป็นมุสลิมซึ่งมี ๒ กลุ่ม...

การเป็นเด็กนักเรียนบ้านสะบารังทำให้ไปโรงเรียนสะดวกมาก เช้าขึ้นมาก็หิ้วกระเป๋าเดินไปโรงเรียน ตกเย็นเลิกเรียนก็เดินกลับบ้าน...

ช่วงประมาณปี พ.ศ.๒๕๑๑ ลุงมานพ พี่ชายคนโตของพ่อได้ซื้อบ้านสวนที่สะบารังของลุงหมอหิ้น สมมาตร หะวิเกตุ เลยให้ครอบครัวเราย้ายไปอยู่ที่นั่นเพื...

หันหน้าเข้าหาบ้านตึกขาวของปู่ติดกันด้านซ้ายเป็นบ้านแบบจีนชั้นเดียว เรียกกันว่าบ้านกงสีเพราะเป็นบ้านของหลวงสำเร็จกิจกรจางวาง (ตันเตียงซิ่น...

เอ่ยถึงหัวตลาดคนส่วนใหญ่จะคิดถึงเรื่องของนักเลงเจ้าพ่อ ส่วนใหญ่เป็นเรื่องราวเชิงบู๊มาตั้งแต่รุ่นปู่ รุ่นพ่อ จนถึงรุ่นเรา...

อยู่หัวตลาดถ้าไม่เล่าถึงงานหามพระก็จะกระไรอยู่ สิ่งที่เรารอคอยกันมาทั้งปีคืองานหามพระ พอใกล้ถึงวันหามพระจะมีเสียงกลองสิงโตมาเขย่าจิตใจ...

ย่านหัวตลาดจัดว่าเป็นย่านที่รุ่งเรืองอุดมไปด้วยข้าวปลาอาหารและขนมสำหรับเด็ก ๆ เป็นยิ่งนักเรียกว่าตั้งแต่ลืมตาตื่นขึ้นมาตอนเช้าจนถึงเวลาเข...

เขียนไปเขียนมาชักจะหมดมุขเอาดื้อ ๆ นึกไม่ออกว่าจะเล่าอะไรดี เอาเรื่องสั้น ๆ คั่นรายการไปก่อนก็แล้วกัน เช้าวันหนึ่งหลังปีใหม่ พ.ศ.๒๕๑๐...

อย่างที่เล่ามาแล้วว่าปู่มีหลาน ๔๐ คนแบ่งเป็น ๔ รุ่น ในช่วงที่เราเข้ามาเป็นสมาชิกบ้านตึกขาวของปู่ หลานรุ่นใหญ่ไม่มี มีแต่รุ่นกลาง...

ตอนที่แล้วทิ้งท้ายไว้เรื่องไม่เคยโดนปู่ทำโทษ ชีวิตเด็กบ้านตึกขาวของปู่แทบจะไม่เคยกลัวใครเลย เพราะถือว่าอยู่ใต้ร่มใบบุญของปู่ มีพ่อ มีพี่...